Sənə qurban olum, Laçın...
DünÉ™n Laçındaydım. MüharibÉ™ baÅŸlayanadÉ™k hÉ™r il bütün yayı keçirdiyim Qırxqız yaylağı necÉ™ var, elÉ™ydi. Yurd yerimizdÉ™, sadÉ™cÉ™, dördbucağı xatırladan çadırdan süzülüb axması üçün alaçığın É™trafında qazılan, yerli camaatın "qanov" adlandırdığı şırnaq yerinin izi bekara görünürdü. Qırxqızdan yuxarı dağın döÅŸündÉ™ qantÉ™pÉ™rlÉ™r yellÉ™nirdi, zirÉ™nin iyi alÉ™mi bürümüÅŸdü, lap 30 il É™vvÉ™l sonuncu dÉ™fÉ™ gördüyüm kimi. TÉ™sÉ™vvür elÉ™yirsiniz, bu É™razidÉ™ hÉ™r ÅŸey olduÄŸu kimi qalıb. YÉ™qin yaylaq olduÄŸuna görÉ™... El yoluna çıxdım, anamın dayısı AlmÉ™mmÉ™d babanın oÄŸulları PirmÉ™mmÉ™d vÉ™ QÉ™lÉ™ndÉ™r dayının yurd yerinin üstündÉ™ bir at otlayırdı. Sahibi-filan da yox idi. BirdÉ™n aÄŸlıma gÉ™ldi ki, QÉ™lÉ™ndÉ™r dayı ölÉ™ndÉ™n sonra arvadl AfÉ™rimi onu mindiyi üçün qayalara çırpıb öldürÉ™n, sahibinÉ™ sadiq atdır yÉ™qin bu. Sonra da düÅŸündüm ki, indiyÉ™ o at qalmaz, çoxdan ölÉ™r. YÉ™qin onun nÉ™slindÉ™ndir. Yanılmamışdım, hÉ™min atın oxÅŸarıydi. HÉ™yatımda ilk dÉ™fÉ™ uca sÉ™slÉ™ ağı deyib, aÄŸladım. Sonra É™yilib Qırxqız bulağından üzümÉ™ su vurdum. Buz kimiydi... Ata yaxınlaşıb, yalınca mindim. Üzü ÆhmÉ™dbÉ™yliyÉ™ tÉ™rÉ™f çapdım. Bu günü Laçın iÅŸÄŸal olunandan elÉ™ an olmamışdı ki, arzulamayım, ÅŸükür qovuÅŸdurana.... Atdan düÅŸüb yamacda otqarışıq, nÉ™m iyi verÉ™n torpağın üzÉ™rinÉ™ uzandım. Lap uÅŸaqllıqdakı kimi. O vaxt uÅŸaqlarla qulağımıızı yerÉ™ dayayar, maşın sÉ™si gÉ™lib-gÉ™lmÉ™mÉ™sini dinlÉ™yÉ™rdik. Çünki hÉ™min É™razilÉ™rdÉ™ maşın sÉ™si yalnız atam bizi arada yoluxmaÄŸa gÉ™lÉ™ndÉ™n-gÉ™lÉ™nÉ™ eÅŸidilÉ™rdi. HÉ™qiqÉ™tÉ™n maşın sÉ™si eÅŸidib, başımı qaldırdım. Atam deyildi, tÉ™biii... Bizi Laçına gÉ™tirÉ™n zirehli maşının sürücüsüydi. PÉ™ncÉ™rÉ™dÉ™n başını çıxarıb: "Hamı sizi axtarır, dÉ™stÉ™dÉ™n necÉ™ ayrılmısınız? Axı hamınızı xÉ™bÉ™rdar etmiÅŸdik ki, dÉ™stÉ™dÉ™n ayrılmayın". Yazıq-yazıq üzünÉ™ baxıb, dillÉ™nmÉ™dim. Heç sürücünin yanındakı komandir dÉ™ xÉ™trimÉ™ dÉ™ymÉ™di. Anamın mÉ™zarına qatmaq üçün torpaq götürmÉ™k istÉ™dim, komandir qoymadı ki, siz turist deyilsiniz ee, istÉ™diyiniz zaman buralara gÉ™lÉ™cÉ™ksiniz. Dedim ki, yox, bunu bilirÉ™m, anam üçün götürmÉ™k istÉ™yirÉ™m. Ælini yellÉ™yib, "iÅŸindÉ™ ol, amma bir az cÉ™ld"-, dedi. Bir ovuc torpaq götürÉ™ bildim ancaq. Ovcumu da bÉ™rk-bÉ™rk sıxdlm ki, tökülmÉ™sin....
Laçına gÉ™ldiyimiz sÉ™fÉ™r yoldaÅŸlarımın yanına qayıtdım. HikmÉ™t müÉ™llim mÉ™ni xeyli danladı. Æflatun AmaÅŸov isÉ™ mÉ™nÉ™ qÉ™hmÉ™r çıxdı. SaÄŸ olsun... GecÉ™yarı Bakıya qayıtdıq. Ovcumda bir ovuc torpaqla... Avtobusdan düÅŸÉ™ndÉ™ sÉ™fÉ™ri təşkil etdiyinÉ™ görÉ™, təşkilatçılara təşəkkür etdim. Çox xöÅŸbÉ™xtiydim, aÄŸlasam da, uÅŸaqlığımın izini axtardığım Laçınımı gördüyüm üçün... MÉ™ni bu arzuma qovuÅŸdurduqları üçün. Təəssüf ki, DeyzoÅŸumu özümlÉ™ götürmÉ™yÉ™ icazÉ™ yox idi, deyÉ™ evdÉ™ qoymuÅŸdum.
Torpaqlarımız alınanadÉ™k, hÉ™miÅŸÉ™ deyirdim ki, Allah mÉ™nÉ™ ömür versin, heç olmasa, bircÉ™ dÉ™fÉ™ Laçını yenidÉ™n görüm. Lap yatmaÄŸa yerim olmasın, torpağın üstündÉ™ yataram. TÉ™ki yenidÉ™n ayağım o torpaqlara dÉ™ysin, oranın havasını udum, suyunu içim. TÉ™ki yenidÉ™n yaylaÄŸa gedÉ™n köçü izlÉ™yim. El yolundan É™vÉ™lik, qırxbuÄŸum toplayan qadınlara qoÅŸulub, onların ÅŸirin söhbÉ™tlÉ™rini dinlÉ™yim...
Åžükür qovuÅŸdurana...
Yoldan gÉ™ldiyimdÉ™n bÉ™rk yorÄŸun idim, yuyunub yatdım... Amma ovcumdakı torpağı heç nÉ™yÉ™ boÅŸaltmadan. ElÉ™cÉ™ yatdım...
Səhər oyananda ovcumu eləcə bərk sıxılmış, yumruq halında da aşkarladım. Dırnaqlarım ovcuma batmışdı... Torpaq filan da yox idi...
Bir neçÉ™ saniyÉ™ "torpaq necÉ™ oldu?"-, deyÉ™ düÅŸündüm.
Anladım ki, Laçına dünÉ™nki sÉ™fÉ™rdÉ™n götürdüyüm torpağı reallığa keçirÉ™ bilmÉ™miÅŸÉ™m...
Amma hÉ™r ÅŸey sanki gerçÉ™k idi... BÉ™zÉ™n yuxular insanı arzusuna qovuÅŸdururmuÅŸ, mÉ™nim kimi...
SÉ™nÉ™ qurban olum, Laçın.... TezliklÉ™ yenÉ™ gÉ™lÉ™cÉ™m... İnÅŸÉ™allah...



